تاثیر دیابت نوع 1 بر مغز

بر اساس تحقیقات جدید نوجوانان مبتلا به دیابت نوع 1 در طول هیپوگلیسمی و هایپرگلیسمی، تغییرات قابل توجهی را در فعالیت مغزی خود تجربه می کنند.

این مطالعه که در بیمارستان سلطنتی کودکان ملبورن انجام شد، برای اولین بار نشان داد که چگونه عملکرد مغز می تواند تحت تاثیر افزایش و کاهش قند خون در افراد مبتلا به دیابت نوع 1 دچار اختلال شود.

محققان به بررسی فعالیت مغزی 20 بیمار مبتلا به دیابت نوع یک( 12 تا 18 ساله ) در شرایط مختلف، پرداختند. از مغز این افراد در شرایط قند خون نرمال، هیپوگلیسمی (افت قند خون)  و هایپرگلایسمی( افزایش شدید قند خون)، ام آر آی تهیه شد.

محققان دریافتند در طول اپیزودهای هیپوگلیسمی، فعالیت مغزی این افراد در بخش تمپوروپاریتال  قشر مغز(temporoparietal cortex)بطور قابل توجهی کمتر است، این بخش از قشر مغز تا حد زیادی مسئول حافظه می باشد. از مدتها قبل، دانشمندان از ارتباط دیابت نوع 1 با کاهش حافظه آگاه بودند، از این رو بین دیابت و بیماری آلزایمر ارتباطات مشترکی وجود دارد.

در طی هایپرگلایسمی، در بیماران نشانه هایی از افزایش فعالیت گانگلیونهای بازال مشاهده می شود فعالیت این گانگلیونها با حرکات چشم، اعمال شناختی و احساسات در ارتباط است.

تکنیک  MRI عملکردی برای ارزیابی غیر تهاجمی عملکرد مغز بکار می رود. محققان  تا به امروز به بررسی تفاوتهای معنی دار در عملکرد مغز بالغین سالم و بالغین مبتلا به دیابت در شرایط قندخون غیر طبیعی و بیشتر در شرایط هیپوگلیسمی پرداخته اند؛ با این حال، اطلاعات محدودی از تفاوت های احتمالی موجود در گروه های کودکان به عنوان نتیجه ی تکامل عصبی یا تغییرات مرتبط با سن، در دسترس می باشد.

به گفته محققان، این مطالعه یکی از اولین پژوهشهایی است که به توصیف مکانیسم اختلال عملکرد مغزی حاد در جوانان مبتلا به دیابت نوع 1 در شرایط افت و افزایش قند خون پرداخته است. این پارادایم تجربی اجازه خواهد داد که انتخاب های درمانی محافظت کننده از نورونها مورد بررسی و تحقیق قرار گیرند.

مطالعات متعدد نشان داده اند که دیابت نوع 1 بر رشد و توسعه ی شناختی تاثیر می گذارد اما این برای اولین بار است که دانشمندان دقیقا چگونگی این تاثیر را توضیح داده اند.

منبع:

http://www.diabetes.co.uk/news/2015/jun/this-is-how-type-1-diabetes-affects-the-brain-99846120.html